Opa’s en oma’s

Ton Kunneman, voorzitter Buurtcoöperatie Apeldoorn-Zuid.

Ik heb goede herinneringenaan mijn oma. Toen ze nog geen 18 was, stond ze met speciale toestemming van de minister (vanwege haar leeftijd) al voor de klas. Later trouwde ze een man in goede doen, kreeg 6 dochters en werd een keurige huisvrouw. 

Mijn opa vond het niks dat er geen zonen waren. Hij was een potentaat eerste klas. Mijn moeder was de oudste dochter en die kreeg van schrik 6 zonen. En ik was de oudste kleinzoon. Iedere woensdagmiddag kwam mijn opa langs en moest ik thuis zijn. En blij zijn dat opa er was. Nou dat was ik niet. Moest ook nog bij hem op schoot zitten  en hij probeerde de opvoeding van mij nog te redden, want in zijn ogen maakten mijn ouders er maar een puinhoop van. 

Oma was de stille kracht op de achtergrond. Ze bestierde de huishouding en dat was in haar geval wel een stevige taak. Opa organiseerde regelmatig etentjes bij hen thuis en de plaats van oma was de keuken. Die lag in het souterrainvan hun grote huis. Erwas niks leuker dan om bij oma in de keuken te zijn. Mijn oma was niet al te groot en tamelijk breed Met haar kookschortwas ze een imposante vertoning. Later toen mijnopa al dood was, woonde ze in een statig bejaardentehuisdat gerund werd door nonnen. Ik ging iedere maand bij haar op bezoek om gezellig bij te praten. De toestand in de wereld  had haar warme belangstelling en we voerdengoede gesprekken. En daarna gingen we eten in een goed restaurant, ze mocht graag goedeten. 

Ik moest er aan denken, omdat een van onze leden het voorstel deed om eens per jaar een opa- en oma-dag te organiseren. Opa’s en oma’s spelen ook in de opvoeding van de kleinkinderen een grote rol. En niet alleen maar als oppas. Een beetje dankbaarheid en waardering kan geen kwaad. Heb beloofd dat ik in de krant zou vragen of andere mensen dat ook vinden en of er liefhebbers zijn te vinden om een opa en oma dag te organiseren. Iets voor u? Laat het ons weten!

Ton Kunneman

Voorzitter Buurtcoöperatie Apeldoorn-Zuid