‘Ik blijf niet alleen thuis zitten!’

Fijn ouder worden, dat is een hele kunst. Mevrouw Harleman is inmiddels 85 jaar en kan erover meepraten. Op aanbevelen van buurtassistent Tomaz ontmoet ik haar op een dinsdagmiddag in haar appartement in De Heeze. We praten over ouder worden, haar leven en haar hobby’s. 

Voor ze me binnenlaat, vraagt mevrouw Harleman om mijn legitimatie. ‘Ik heb een keer iemand binnengelaten, maar toen die binnen was, bleek het om een indringer te gaan met slechte bedoelingen. Ik had het gelukkig snel door en heb hem de deur uitgewerkt!’ Terwijl ze het verteld, laat ze me veelbetekenend haar wandelstok zien…

Eenmaal op de bank ontspint zich een gezellig gesprek over de creativiteit van mevrouw Harleman. ‘Ik heb het niet van een vreemde, mijn moeder hield erg van handwerken. Door hard te werken kon ik zelf vroeger de Modevakschool doen. Toen ik al wat ouder was, ben ik begonnen met tekenen en schilderen. Eerst thuis. Later hoorde ik van De Graanhof en nu schilder ik daar iedere maandagmiddag.’ Ze laat me haar werk zien. Prachtige tekeningen en schilderijen. Ze weet met een enkele lijn diepte in haar tekeningen te leggen. Ik bof: ik mag een schilderij van haar meenemen!

‘Ik ben geboren en getogen in Apeldoorn en woon inmiddels 11 jaar in De Heeze. Dat bevalt goed. Mevrouw Harleman is nog heel actief. ‘Het lastige van ouder worden, is dat veel mensen om je heen wegvallen. Familie en vrienden van mijn generatie sterven. Dat voelt soms best eenzaam. Maar ik blijf niet alleen thuis zitten hoor, dat vind ik niks!’