Column voorzitter Ton Kunneman: de verloren generatie

Voorzitter Buurtcoöperatie Apeldoorn-Zuid Ton Kunneman
Voorzitter Buurtcoöperatie Apeldoorn-Zuid Ton Kunneman

Regelmatig staan er artikelen in de krant over grote groepen jongeren die de aansluiting met de arbeidsmarkt missen, door welke reden dan ook. Zij zouden het wel eens slechter kunnen gaan krijgen dan de voorgaande generaties en ze worden daarom bij voorbaat al wel ‘de verloren generatie’ genoemd. Zij komen wel volop in beeld, maar alleen negatief. Omdat ze lawaai maken, rotzooi trappen en op andere manieren voor overlast zorgen.

Zelden hoor je over ouderen praten als een verloren generatie. Ze hebben hun levenswerk er immers al op zitten, kinderen grootgebracht en gewerkt en op andere manieren aan de maatschappij deelgenomen. Zij hebben ook minder jaren te gaan dan de verloren jeugd generatie, dus als er al een probleem zou zijn, dan is dat minder erg.
En voor ouderen werd vroeger altijd goed gezorgd, door hun kinderen, door de kerk, door de staat (bejaardentehuizen) en door de gemeenten. Ze hadden het immers al verdiend en hun maatschappelijke bijdrage geleverd. Kortom, deze generatie had het eigenlijk best goed.

Maar dat is nu aan het veranderen. De overheid zegt dat ze niet meer het bejaardenhuis in kunnen (die zijn er trouwens ook niet meer), maar dat hun kinderen en ‘de participatiemaatschappij’ maar voor ze moeten zorgen. De belastingdienst zegt dat ze hun aangifte via internet moeten doen en ook de bank wil liever dat ze digitaal bankieren. Ook gemeenten schakelen massaal over op communicatie via de computer. En dat heeft de oudere generatie nooit geleerd!
En ja die kinderen… vroeger woonden ze vaak nog wel in de buurt, maar ze verhuizen steeds vaker naar plekken waar ze goedkoper of mooier kunnen wonen, en/ of werk kunnen vinden. En de kerken zijn in beleving van de meeste mensen nog maar een schim van wat ze vroeger betekenden. Zo zijn ook de ouderen in veel opzichten ‘een verloren generatie’ geworden.

We weten inmiddels dat de participatiemaatschappij ook niet zomaar een oplossing biedt. Eerder het tegendeel. Want het kenmerk van deze nieuwe verloren generatie is, dat ze niet kenbaar maken dat het niet goed met ze gaat. Ze trappen geen rotzooi, maken geen herrie en zorgen niet voor overlast. Dat ze alleen zijn, niets te doen hebben en zich beroerd voelen – dat doen ze in stilte. Zo lijkt het alsof ze niet bestaan.

Zuid Doet Samen heeft in het afgelopen jaar bij meer dan 6000 mensen in Apeldoorn-Zuid aangebeld. En met 2400 mensen gesproken. En ja: we zijn ze in grote aantallen tegengekomen, de mensen van deze nieuwe ‘verloren generatie’. Een verloren generatie die er ook nog graag bij wil horen en het laatste deel van hun leven zinvol en prettig wil besteden.

Ouderen uit een uit het oog verloren generatie? Nooit voor Zuid Doet Samen! Wij staan graag klaar voor deze mensen en zorgen namens hen met alle plezier voor een beetje ‘kabaal’, zodat overheden nooit kunnen denken dat ze niet bestaan!

Ton Kunneman
Buurtcoöperatie Apeldoorn-Zuid

Deze column verscheen eerder in de Zuidkrant, dé huis-aan-huis-krant van Apeldoorn Zuid.